Zacznijmy oczywiście od tego czym jest projekt Solar. Nazwa brzmi niczym technologia ze Strefy 51 mająca na celu wykorzystanie słońca. W rzeczywistości projekt Solar to budowla mająca wykorzystująca energię słoneczną do generowania prądu. Brzmi znajomo? Z tym, że w tym wypadku mamy do czynienia z dość dużymi budowlami.
Zasada działania; rys. AusraNiektórzy może kojarzą systemy ogrzewania wody wykorzystujące promienie słoneczne? Otóż w projektach Solar wykorzystuje się praktycznie taką samą technikę. Kierujemy całe światło w jeden punkt, by nagrzać płyn. W tym wypadku wykorzystujemy do tego tysiące wielkich heliostatów, czyli ruchomych luster śledzących ruchy słońca tak, by odbijać promienie ciągle w jeden punkt.
No dobra, do rzeczy.
Solar One#
Solar One był pilotażowym projektem wykorzystania energii cieplnej słońca. Powstał na terenie pustyni Mojave w USA, 16 kilometrów na wschód od Barstow. Został zaprojektowany przez amerykańskie departamenty zajmujące się kwestiami energii. Zasada działania była prosta, skupić jak najwięcej promieni słonecznych na jednym punkcie. Dzięki temu nagrzewał się woda lub olej, który napędzała turbinę. W ten sposób wytwarzano blisko 10 MW (megawatów) energii elektrycznej. Potrzebne było do tego 1818 luster. Każde z nich miało powierzchnię 40 metrów kwadratowych, tak więc po prostych obliczeniach, wiemy że łącznie zajmowały 72 650m². Budowę systemu zakończono w 1981 roku, zaś działał w latach 1982-1986. Jednak to nie oznacza, że projekt porzucono. Otóż przebudowano go i nazwano...
Solar Two#
... no bo jakby inaczej? Tak więc co się zmieniło? Na pewno nie zasada działania, czy też lokalizacja. Projekt uruchomiono w 1994 roku. Dodano mu po prostu kolejnych 108 heliostatów. Jednak nie byle jakich, bo ponad dwukrotnie większych. Każdy z nich miał powierzchnię 95m². Tak więc Solar Two działał dzięki 1926 lustrom, zajmującym powierzchnię 82 750m². Produkował 10MW. Używał do tego mieszanki azotanu sodu (60%) i azotanu potasu (40%). Dzięki temu wpływ chmur nie był tak odczuwalny. Taka mieszanka umożliwiała także przechowywanie energii. Rozgrzaną substancję można było umieszczać w pojemnikach, by móc wykorzystać ją nawet przez 3 godziny po zachodzie słońca. Niestety mimo swych zalet, 5 lat po starcie, w roku 1999 Solar Two został rozebrany. Część materiałów wykorzystano do budowy Teleskopu Cherenkova w 2001 roku. W roku 2009 zburzono wieżę, zaś wszystkie heliostaty zostały usunięte.
Solar Tres#
Można by pomyśleć, że Solar Tres powstał na miejscu Solar Two, nieprawdaż? Jednak nic z tych rzeczy. Sama nazwa wygląda trochę podejrzanie, toż powinno być "Three" a nie "Tres"? No chyba, że po Hiszpańsku. Właśnie o tym kraju mowa, bo to tam powstał Solar Tres. Składa się on, co ciekawe, z 2 wież. PS10 i PS20. Zlokalizowany jest w pobliżu Sewilli w Andaluzji. Każde z luster odbijających światło w stronę wieży ma 120 metrów kwadratowych powierzchni i kieruje odbite promienie na szczyt 115-metrowego budynku. Dzięki temu można wygenerować nawet 11MW mocy elektrycznej. System posiada zbiorniki przechowujące już nagrzaną wodę. Ciecz osiąga temperaturę 285°C i jest przetrzymywana pod ciśnieniem 50 bar. Można to porównać do ciśnienia panującego 500 metrów pod powierzchnią wody.
PS10
Co z PS20? Aktualnie jest najpotężniejszą wieżą zasilającą sieć elektryczną w ten sposób. Wykorzystuje 1255 heliostatów, o łącznej powierzchni 150 600m². Sam budynek jest wyższy od swojego brata o 45 metrów. Potrafi wygenerować do 20MW. Jednak to wszystko nie koniec. Hiszpania, korzystając ze swojego położenia geograficznego, kładzie spory nacisk na wykorzystywanie energii słonecznej. W planach jest stworzenie kolejnych wież, tak, by wszystkie łącznie generowały moc 300MW.
Od lewej: PS10 i PS20
Nevada Solar One#
Nevada Solar One
Teraz trochę inny projekt. Co powiecie na 100 kolektorów słonecznych umieszczonych obok siebie? Zapewne starczyłoby na podgrzanie wody dla bloku mieszkalnego. W projekcie Nevada Solar One wykorzystano 760 parabolicznych koryt, w których mieści się ponad 180 000 luster. Podgrzewają one ciecz znajdującą się w rurach do 391°C. Następnie ciepło cieczy jest oddawane wodzie, która zamieniając się w parę wodną napędza turbinę Siemens SST-700. Moc nominalna tego rozwiązania wynosi 61MW, zaś maksymalnie da się uzyskać 75MW. Projekt kosztował 266 milionów dolarów i został zrealizowany w Dolinie Eldoradona południowo-zachodnim skraju Boulder City.
Oczywiście nie są to jedyne takie projekty, jednak niewątpliwie te wymienione wyżej zwracają na siebie uwagę.
